Insulinooporność, a problemy estetyczne

Insulinooporność jest to zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszonej wrażliwości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby, oraz innych tkanek na insulinę, pomimo jej prawidłowego, lub nawet podwyższonego stężenia. Warto zaznaczyć, że w patogenezie insulinooporności biorą udział zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe,  w tym tak zwany zachodni styl życia, czyli zmniejszanie się aktywności fizycznej, która przy nieprawidłowej diecie – spożywaniu przetworzonej żywności i wysokokalorycznych przekąsek co prowadzi do dodatniego bilansu energetycznego. Do tego dochodzi deficyt snu i nadmiar stresu. Te wszystkie czynniki mogą prowadzić do rozwoju nadwagi i otyłości, oraz kumulowania tkanki tłuszczowej w części brzusznej. Wszystkie te czynniki stanowią źródło mediatorów stanu zapalnego. Insulinooporność może prowadzić do rozwoju cukrzycy typu II, oraz jej licznych powikłań (szczególnie w starszym wieku).

Najczęstsze objawy insulinooporności:

– ogólne zmęczenie  – senność po posiłkach – uczucie głodu powodujące podjadanie między posiłkami – ochota na słodkie, szczególnie  po zjedzeniu obfitego posiłku – rozdrażnienie, nerwowość – problemy z koncentracją

Insulinooporność objawia się również problemami natury estetycznej, takimi jak:

1. problemy ze skórą: – rogowacenie ciemne – trądzik – włókniaki miękkie – rogowacenie mieszkowe – ciemniejsza skóra wokół oczu i ust

2. problemy z sylwetką: – brzuch insulinowy – problemy z redukcją masy ciała

3. problemy z włosami i skórą głowy: –  zaburzenia wzrostu włosa – nadmiernego wypadania – stanów zapalnych, oraz – przetłuszczania skóry głowy.